کاردستی تم یلدا؛ ایده برای سرگرم کردن بچهها و ثبت خاطرات
شب یلدا برای ما بزرگترها پر از نوستالژی، گفتگو و خاطرهبازی است، اما بیایید صادق باشیم؛ برای بچهها (مخصوصاً در دنیای دیجیتال امروز) نشستن طولانیمدت و گوش دادن به حرفهای بزرگترها میتواند کسلکننده باشد. آنها زود خسته میشوند و شروع به بهانهگیری میکنند. اما کلید حل این مشکل، در دستان کوچک خودشان است. اگر آنها را در فرآیند آمادهسازی یلدا شریک کنید، نه تنها سرگرم میشوند، بلکه احساس مهم بودن میکنند.
کارگاه کوچک یلدا؛ وقتی بچهها خالق خاطرات میشوند
بهترین راه برای مدیریت انرژی بیپایان کودکان در شب یلدا، راه انداختن یک برنامه ساخت کاردستی کوچک است. نیازی به وسایل گرانقیمت نیست؛ با کمی مقوا، چسب و رنگ، میتوانید جادویی خلق کنید که هم خانه را زیباتر میکند و هم یادگاریهایی میسازد که سالها بعد، با دیدنشان لبخند بزنید. در ادامه، ۵ ایده خلاقانه و ساده را که متناسب با سنین مختلف است، معرفی میکنیم.

تاجهای پادشاهی انار و هندوانه
بچهها عاشق نقش بازی کردن و لباس پوشیدن هستند. با نمد یا مقوای ضخیم، تاجهایی به شکل انار یا قاچ هندوانه درست کنید. این کاردستی ساده، اعتماد به نفس آنها را بالا میبرد و در عکسهای خانوادگی شب یلدا، جلوهای بامزه و دوستداشتنی به آنها میدهد.
-
مواد لازم: نمد قرمز و سبز، قیچی، چسب حرارتی (با نظارت والدین).
کارت پستالهای اثر انگشتی؛ هدیهای برای مادربزرگها
هیچ هدیهای برای پدربزرگ و مادربزرگها ارزشمندتر از دستسازههای نوههایشان نیست. یک ایده عالی، درست کردن کارت پستال با اثر انگشت یا کف دست است. مثلاً کف دست کودک را به رنگ سبز آغشته کنید و روی کاغذ بزنید تا بدنه هندوانه شود و انگشتانش را قرمز کنید.
-
نکته: زیر آن تاریخ و نام کودک را بنویسید. این کارتها سالها بعد گنجینهی خاطرات میشوند.
پراپهای عکاسی؛ برای سلفیهای خندهدار
برای اینکه عکسهای یلدایتان از حالت خشک و رسمی خارج شود، به بچهها بگویید سیبیلهای هندوانهای، لبهای اناری یا عینکهای یلدای درست کنند. این شکلها را روی مقوا بکشید، ببرید و به سیخهای چوبی یا چوب بستنی بچسبانید.
-
نتیجه: این کاردستیها باعث میشود حتی جدیترین اعضای فامیل هم جلوی دوربین بخندند و ژستهای بامزه بگیرند.
نشانگر کتاب حافظ؛ برای فالهای یلدایی
یلدا بدون حافظخوانی معنا ندارد. به بچهها کمک کنید تا با مقوا و روبان، نشانگرهای کتاب (بوکمارک) با طرح انار درست کنند. وقتی نوبت به فال گرفتن میرسد، آنها با افتخار نشانگر خود را لای دیوان حافظ میگذارند. این کار بهترین روش برای علاقهمند کردن کودکان به کتاب و سنتهای ادبی است.

آدمبرفیهای پاپکورنی؛ خوراکی یا کاردستی؟
این ایده هم کاردستی است و هم پذیرایی! دستکشهای پلاستیکی شفاف (یکبار مصرف) بردارید و داخل آنها را با پاپکورن پر کنید. سر انگشتان دستکش را با شکلاتهای قرمز (اسمارتیز) پر کنید تا شبیه ناخنهای ننه سرما شود، یا با روبان دور مچ دستکش را ببندید و رویش چشم و دهان بکشید تا شبیه آدمبرفی شود.
-
مزیت: این کاردستی هیچ ریختوپاشی ندارد و بچهها میتوانند در حین فیلم دیدن آن را بخورند.
ریسههای کاغذی؛ زنجیرهی اتحاد
حتماً ریسههای حلقه حلقهای که در جشنهای مدرسه درست میکردیم یادتان هست؟ این نوستالژیکترین و سادهترین کاردستی دنیاست. نوارهای کاغذی باریک به رنگهای سبز، قرمز و سفید ببرید. به بچهها یاد بدهید که حلقهها را در هم قفل کنند و چسب بزنند. میتوانید ترتیب رنگها را رعایت کنید (سبز، سفید، قرمز) تا شبیه پرچم یا برش هندوانه شود. این ریسههای بلند را به سقف اتاق یا دور درخت کریسمس (اگر دارید) آویزان کنید.
-
نکته: چون این کار تکرار دارد، برای بچهها بسیار آرامشبخش (Meditative) است و تمرکزشان را بالا میبرد.

بازی دوزِ یلدایی؛ سنگهای جادویی
این ایده هم کاردستی است و هم اسباببازی! از بچهها بخواهید ۱۰ عدد سنگ صاف و صیقلی از باغچه یا پارک پیدا کنند. ۵ تا از سنگها را شبیه هندوانه (سبز با خطوط مشکی) و ۵ تای دیگر را شبیه انار (قرمز) رنگ کنند. حالا روی یک مقوا یا کیسه پارچهای، جدول دوز بکشید. حالا بچهها یک بازی رومیزی اختصاصی دارند که خودشان ساختهاند و میتوانند ساعتها با همسن و سالانشان بازی کنند.
-
مزیت: تقویت مهارتهای ظریف نقاشی و آموزش استراتژی بازی.
فانوسهای شیشهای؛ روشناییبخشِ شبِ تاریک
یک شیشه خالی مربا یا سس مایونز را تمیز کنید. به بچهها چسب چوب رقیق شده و تکههای دستمال کاغذی قرمز یا کاغذ رنگی نازک بدهید تا روی شیشه بچسبانند. وقتی چسب خشک شود، کاغذها شفاف میشوند. حالا یک شمع وارمر (ترجیحاً باتریخور برای ایمنی) داخل آن بیندازید. وقتی چراغها را خاموش کنید، نور قرمز و ملایمی از این فانوسها پخش میشود که فضای اتاق را جادویی میکند.
-
پیام: این کاردستی نمادِ پیروزی نور بر تاریکی در شب یلداست.

کلام آخر؛ خلاقیت، بهترین اسباببازی است
فراموش نکنید که هدف از این کاردستیها، ساختن یک اثر هنری بینقص نیست؛ هدف با هم بودن و خندیدن است. وقتی قیچی را به دست کودکتان میدهید (البته مدل بیخطر!) و از او میخواهید انار بکشد، دارید به او یاد میدهید که در جشنهای خانوادگی سهیم باشد. این لحظات، همانهایی هستند که در آلبوم ذهنشان تا ابد باقی میمانند.
سوالات متداول
